Wielu z nas wciąż pamięta zabawki, które towarzyszyły nam w okresie naszego dzieciństwa i były nam najbliższe. Czasami ukrywamy je na dnie szafy, czasem szczególnie ciekawy egzemplarz zamienia się w nieszablonową dekoracje mieszkania, a czasem pamięć o nich trwa jedynie w naszych wspomnieniach.

Te najbardziej solidne zabawki mamy szansę ofiarować młodszym dzieciom i w ten sposób przekazywać historię naszej rodziny kolejnym pokoleniom. Dzieci, które otrzymują starą zabawkę, zazwyczaj doceniają jej znaczenie dla ofiarodawcy i uczą się doceniania rzeczy ważnych. Taki emocjonalny podarunek, stwarza okazję do rozmowy o historii rodziny, kraju, o obyczajach w dawnych czasach i innych kulturach.

Stara zabawka może posiadać wartość nie tylko emocjonalną i edukacyjną, ale także ekologiczną. Uczy dziecka tego, że stare przedmioty nie muszą być zbędne, że każda z nich niosąc swoją historię może być przez nas powtórnie wykorzystana. Bawiąc się starą, dobrej jakości zabawką, dzieci naturalnie uczą się znaczenia ekologicznej idei wielorazowości, ograniczania konsumpcji oraz nie stosowania przedmiotów jednorazowych.

O tym jak wykorzystać stare zabawki, możecie przeczytać w artykule napisanym dla portalu dziecisawazne.pl

Portal objął także patronat nad naszym konkursem, a my rozszerzyliśmy jego ramy czasowe i pulę nagród, które można wygrać.

Na Wasze zdjęcia czekamy więc do 30 września. Zgłoszenia prosimy przesyłać na adres: pikinini@pikinini.pl

Na zwycięzców czekają nagrody ufundowane przez sklep Pikinini.pl

Miejsce I – Drewniana eko gra Recykling

Miejsce II – Drewniane skaczące żabki

Miejsce III – Skrzyneczka Farma

Dodatkowa nagroda specjalna – Puszka na herbatę z Małą Mi

Wszystkie przesłane zdjęcia uczestników konkursu, można oglądać na Facebook’u i naszej nowej stronie ze zdjęciową kolekcją starych zabawek:

STARE ZABAWKI

ZAPRASZAMY:)

/

Cieszę się, że blogowy wpis o klockach obrazkowych wywołał u wielu z Was wspomnienia o własnych starych zabawkach.

Z inspiracji pani Justyny –facebook’owej fanki Pikinini – ogłaszamy więc – przeznaczony dla wszystkich – KONKURS.

Jeśli przechowujecie na strychu, w szafie lub w innych zakamarkach którąś ze swoich starych zabawek, zróbcie jej zdjęcie i prześlijcie na adres: pikinini@pikinini.pl

Możecie także podzielić się krótko swoimi wspomnieniami związanymi z zabawką, a może bawią się nią teraz Wasze dzieci?

Najciekawsze zdjęcia zostaną pokazane na blogu i na Facebook’u.

Pomysłodawczyni konkursu, wysyłamy breloczek z Buką, a osobie, której zdjęcie najbardziej nam się spodoba wyślemy nagrodę:

Puszkę na herbatę z Małą Mi

Zdjęcia (wraz ze zgodą na publikację) prosimy przesyłać do 30 września.

Na zdjęciu: stare gry wyszperane jeszcze w szafie mojej siostry:)

/

Dorośli często zapominają jaką przyjemność sprawiało im rysowanie kiedy byli mali. Czasami po raz pierwszy od wielu lat, chwytają za kredkę dopiero na prośbę własnych dzieci.

Na naszych stronach staramy się promować wspólne, twórcze spędzanie czasu w rodzinnym gronie. Taką okazję stwarza też rysowanie. Teraz namawiamy do wspólnego rysowania Muminków.

Oto zasady konkursu:

– na jednej kartce musi znaleźć się postać ze świata Muminków narysowana przez dziecko (dzieci) i taka, którą narysuje ktoś z jego najbliższych dorosłych – rodzic, babcia, dziadek, ciocia…

– wiek dzieci i dorosłych dowolny;)

– rysunki proszę nadsyłać na adres pikinini@pikinini.pl lub tradycyjną pocztą: ul. Ku Dolinie 7, 62-006 Gruszczyn – do 31 maja 2010

– 1 czerwca, w Dniu Dziecka, spośród nadesłanych prac, wylosujemy 2 rysunki, których autorzy otrzymają: Domino z Muminkami

– rysunki pokażemy na naszej stronie

Zespół Pikinini postanowił pierwszy zaprezentować swoje dzieło. Rysunek został narysowany przez moje córki (6 i 12 lat) oraz ich ciocię, którą serdecznie pozdrawiam:)

/

W zeszłym roku jeździliśmy na nartach we włoskim Livigno. Tym razem nie pojechaliśmy w Alpy. Tam gdzie spędziliśmy nasze zimowe wakacje było jednak również mnóstwo śniegu i wysokie góry.

Jeździliśmy na nartach…

…ale i kąpaliśmy się w basenach. Największą atrakcją było przepłynięcie ciemną jaskinią do gorącego źródła na wolnym powietrzu. Woda parowała, a my pluskaliśmy się oglądając góry, i ratownika w puchowej kurtce na ośnieżonym brzegu.

Na stoku zajadaliśmy się miejscowymi, nabiałowymi przysmakami z grilla, szybko niestety uzupełniając utracone kalorie.

Jechaliśmy saniami, które ciągnął koń z dzwoneczkami przy uprzęży i spotkaliśmy Koziołka Matołka.

Dziewczynki wzięły również udział w warsztatach malowania na szkle, czego efektem są przywiezione z gór obrazki.

Nie jest chyba trudno zgadnąć w jakich górach byliśmy?

Wśród osób, które podadzą w komentarzu ich nazwę, wylosujemy – w piątek 22 stycznia – dwie foremki do ciastek: Tatusia Muminka i Włóczykija.

Komentarze można wpisywać do czwartku, 21 stycznia.

22.01.2010

Tak, byliśmy w Tatrach. W Gliczarowie Górnym, Bukowinie Tatrzańskiej i jeden dzień w Zakopanem:)

Foremki zostały wylosowane:

Tatuś Muminka – dla kanga_i_roo

Włóczykij – dla tlingity

Proszę Was o przesłanie adresów na maila: pikinini@pikinini.pl

25 listopada to Dzień Pluszowego Misia. Z tej okazji zespół Bajecznej Fabryki przygotował misiowy konkurs.

Dziewczynki – aktywne ilustratorki powstających w fabryce bajek – od rana zaczęły przygotowywać swoje prace, które wezmą udział w losowaniu nagrody, jaką jest oczywiście pluszowy miś.

Starsza wyhaftowała obrazek…

…a młodsza posłużyła się różnymi technikami, tworząc dzieła bliższe raczej współczesnej sztuce awangardowej niż klasycznym pierwowzorom;)

Co ciekawe, moje córki najgorętszym uczuciem darzą zupełnie inne, niezastąpione latami pluszaki: krecika i królika.

Jednak kiedy dziewczynki nocują u swojej cioci, towarzyszem ich snu jest wtedy pluszowy miś – wierny, wieloletni towarzysz mojej siostry. Piotruś (to jego imię) ma wyhaftowane na uszach inicjały swojej pani. Tak oznaczyła go nasza mama, gdy moja siedmioletnia siostra wyjeżdżała wraz z misiem na dwumiesięczny pobyt w sanatorium.

Mój miś miał na imię Kubuś. Został kupiony przez mamę podczas jednego z pierwszych spacerów z wózkiem w którym leżałam. Niestety jego los nie był tak szczęśliwy jak Piotrusia. Któregoś dnia zapomniałam zabrać go z domu babci, pozostawiając przy piecu w którym palił się ogień. Babcia widząc wymizerowaną już, przybrudzoną zabawkę, użyła jej niestety do ogrzania domu. Fakt ten był długo przede mną tajony, ale po latach odkryłam niestety straszną prawdę.

Nie pamiętam już jak wyglądał Kubuś, ale kiedy w Edynburgu w Museum of Childhood zobaczyłam misia z 1906 roku, wydawało mi się że mój stary przyjaciel był podobny właśnie do niego:)

Pluszowe misie spotkałam też w przedszkolu. Nie sądzę by któryś z nich jeszcze istniał. Ciężko pracowały, targane za uszy przez rzesze dzieci. Były całkiem duże i towarzyszyły nam zawsze w czasie grupowych zdjęć. Z jednym z nich, czuję szczególną więź. Podobnie jak ja musiał założyć na głowę żołnierską czapkę;)

Bardzo przyjemne jest czekanie na książkę. Lubię patrzeć na swój stosik lektur przygotowany do czytania, przeglądać listę książek, które chciałabym przeczytać, umawiać się z panią bibliotekarką na odłożenie nowości.

Lubię czekać na książki, które mają zostać wydane. O niektórych opowiadam dzieciom i wtedy razem cieszymy się kiedy w końcu trafią do naszego domu.

Wielką radość sprawiły nam ostatnio „D.O.M.E.K.” – niesamowicie interesująca również dla dorosłych, książka o współczesnej architekturze; nowe książki z przepisami Cecylki Knedelek i zabawna, nowa historia o Emilu. Z niecierpliwością czekamy na mającą się wkrótce ukazać książkę z nowymi przygodami jednej z naszych ulubionych postaci literackich – niepokornej Mamy Mu.

Miło mi również poinformować o kolejnym etapie, w który wkroczyła, promowana również przez nas, akcja Wydawnictwa Dwie Siostry i Allegro „Ulubiona książka z dzieciństwa”. Spośród pięciu wybranych już tytułów, należy zagłosować na jeden, który ma ogromną szansę zostać ponownie wydany w serii Mistrzowie Ilustracji.

Popieramy również inicjatywę Wydawnictwa Bajkopisarze.pl, które na swojej stronie ogłosiło, związany z adwentowym oczekiwaniem, konkurs na DOBRE POSTANOWIENIE.

Warto zapoznać się z zasadami konkursu na stronie wydawnictwa i wysłać dziecięce postanowienie w formie rysunku lub opisu. To szansa na wygranie zestawu do wykonania kalendarza adwentowego, zawierającego opowiadanie, kalendarz i naklejki z ikonkami dobrych postanowień, ale także okazja do porozmawiania o prawdziwym sensie świątecznych przygotowań.

Wydawnicze inicjatywy pojawiają się ostatnio i w naszym domu. Moja młodsza córka, pragnąca zostać w przyszłości przyrodnikiem-pisarzem, tworzy kolejne książeczki o przygodach Ali i jej zwierzątek – asa, pająka i osy;)

Starsza – zainspirowana zabawnym nieporadnikiem opisującym do czego NIE należy używać młotka…

…opracowała równie poważny poradnik o tym do czego NIE należy używać gazety.

Wydawnictwu Czerwony Konik polecamy przyjrzeć się tej pozycji przy wydaniach kolejnych tomów z „nieporadnikowej” serii;)

Do naszego ogrodu wkracza jesień. Kwitną kwiaty, fruwają jeszcze motyle, ale nie słychać już codziennych śpiewów wilg, które odleciały, a z drzew spada coraz więcej liści.

Złożyliśmy basen, grabimy liście, a przy okazji jesiennych porządków znajdujemy mnóstwo ciekawych rzeczy w ogrodzie: żołędzie, grzyby, piórko sójki, która wybiera się za morze i jamę tajemniczego drapieżnika, który – sądząc po pozostawionych wokół piórkach – poluje chyba na okoliczne bażanty.

Liście, żołędzie, kasztany, gałązki, kamienie i kwiaty można wykorzystać do stworzenia własnego dzieła. Ten sposób ekspresji artystycznej ma nawet własną nazwę i jako „land art” staje się całkiem popularnym sposobem na spędzanie wolnego czasu przez mieszkańców Europy Zachodniej. Kilkunastoosobowe grupy „artystów ziemi” tworzą na skrajach lasów, na łąkach i w parkach, piękne aczkolwiek nietrwałe ekologiczne prace. Jak przeczytałam w jednym z artykułów w czasopiśmie „Przyroda Polska”, land art, jako ciekawa „forma aktywności fizycznej na świeżym powietrzu, stwarza odpowiednie warunki do poznawania elementów przyrody, gatunków roślin czy rodzajów skał. Z tego powodu jest powszechnie stosowaną formą pracy z dziećmi we Francji, Włoszech i krajach Beneluksu w ramach zajęć przyrodniczych.” Chciałabym by i w naszych szkołach nauczyciele sięgnęli po taką formę zajęć. Inspirujących przykładów prac nie brakuje w Internecie.

W naszym ogrodzie dziewczynki stworzyły własne dzieła, które jako rzeczywiście bardzo nietrwałe, uwieczniamy zaraz na zdjęciach.

W ogrodzie urządziłyśmy też dzisiejsze losowanie dwóch książek, dla wszystkich, którzy pod postem o ulubionej książce dzieciństwa umieścili swój komentarz.

Najpierw losowała mniejsza rączka, a później większa…

Losowanie bardzo nam się spodobało i będziemy częściej urządzać podobne:)

Tym razem szczęście uśmiechnęło się do: agnes i medoli, które proszę o przysłanie adresu.

Gratulujemy!

W dzieciństwie, jedną z moich ulubionych książek był zbiór baśni Słowian Zachodnich „Śpiewająca Lipka”. Książkę dostałam na urodziny od rodziców. Czytałam ją oczywiście wielokrotnie, ale przede wszystkim przygotowywałam na jej podstawie mnóstwo przedstawień kukiełkowych – w domu dla rodziny i w świetlicy szkolnej, wraz z wszystkimi dziećmi, które chciały przyłączyć się do zabawy.

Właśnie w świetlicy, moje baśnie gdzieś się zapodziały. Nie mogłam odżałować tej straty bo książka była z dedykacją, a podobnej przez wiele lat nie można było kupić. Kiedy urodziły się moje córki bardzo chciałam poczytać im baśnie ze „Śpiewającej Lipki”, ale książka – nie wznawiana przez lata – była dostępna jedynie na Allegro, gdzie stare, zniszczone egzemplarze osiągały bardzo wysokie ceny. Może wśród nich był nawet mój zaczytany i zaginiony tom:) Na szczęście niedawno książkę wydano ponownie i znów mogła znaleźć się na naszej półce.

Jakiś czas temu zakończyłyśmy z dziewczynkami czytanie „Cudownej Podróży” Selmy Lagerlof z pięknymi ilustracjami Janusza Grabiańskiego. Dwa tomy tej powieści było już mocno sfatygowane, a dziewczynki – które bardzo żałowały, że podróż z Nilsem Holgerssonem się zakończyła – stwierdziły, że będą ją czytały również ze swoimi dziećmi. Z tego co wiem, książki z tak lubianymi przez nas ilustracjami nie wydano już od wielu lat.

Dlatego bardzo cieszy mnie inicjatywa Wydawnictwa Dwie Siostry, które wspierane przez serwis Allegro zamierza, w ramach serii Mistrzowie Ilustracji, wydać ponownie niektóre z zapomnianych już lektur dzieciństwa.

Jakie będą to książki? Mamy szansę sami o tym zadecydować, głosując na wybrane tytuły na specjalnej stronie Allegro: STRONA KONKURSOWA

Ja zamierzam zagłosować oczywiście na „Cudowną Podróż”, a także na ilustrowane przez Zdzisława Witwickiego „Z przygód krasnala Hałabały” i Bohdana Butenkę „Na straganie”.

Wspaniała akcja!

Natomiast u nas, wśród wszystkich osób które do soboty (godz. 24:00) zostawią swój komentarz pod tym postem, rozlosujemy w niedzielę 20 września, dwie książki Wydawnictwa Dwie Siostry „Świat jest dziwny”.

Minęło już 5 miesięcy od kiedy otworzyliśmy nasz sklep Pikinini.

W listopadzie minie rok, odkąd zaczęłam prowadzić bloga.

W tym czasie miałam przyjemność poznać sporo sympatycznych osób zaglądających do nas i wielu wspaniałych autorów innych blogów.

W naszym sklepie, dużym powodzeniem cieszą się foremki i akcesoria do wspólnego pieczenia i gotowania z dziećmi. Mam nadzieję, że ich używanie sprawia mnóstwo radości wszystkim małym i dużym kucharzom.

Być może część z nich chciałaby pochwalić się swoimi wypiekami, a przy okazji wylosować jedną z wielu nagród w naszym pierwszym konkursie.

Dla nich, dla wszystkich nowych klientów oraz dla wszystkich autorów blogów, którzy również chcieliby wylosować przeznaczone dla nich nagrody – ogłaszamy KULINARNY KONKURS PIKININI.

Konkurs trwać będzie od 12 września do 10 grudnia 2009.

Zdjęcia zamieszczane będą na specjalnym blogu konkursowym. Na nim również znajduje się regulamin konkursu i opis nagród.

ZAPRASZAMY DO ZABAWY!